Beethoven i Brahms w mistrzowskim wykonaniu
W piątek, 20 marca o godz. 19.00 w Auli UAM wystąpią: Daniel Stabrawa – skrzypek i Bartholomew La Follette – wiolonczelista. Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej będzie dyrygować Michael Sanderling.
Program:
Johannes Brahms - Koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę a-moll op. 102
Ludwig van Beethoven - IV Symfonia B-dur op. 60
Orkiestra Filharmonii Poznańskiej powstała z inicjatywy pierwszego dyrektora Filharmonii, poznańskiego kompozytora, Tadeusza Szeligowskiego. Podczas koncertu inauguracyjnego, 10 listopada 1947 roku, Orkiestra wystąpiła pod batutą swojego pierwszego dyrygenta - Stanisława Wisłockiego. Od tego czasu orkiestrę prowadzili kolejno: Stanisław Wisłocki, Jerzy Katlewicz, Robert Satanowski, Witold Krzemieński, Zdzisław Szostak, Renard Czajkowski, Wojciech Rajski, Wojciech Michniewski, Andrzej Borejko, Mirosław Jacek Błaszczyk, Jose Maria Florencio, Grzegorz Nowak. Z początkiem sezonu artystycznego 2007/2008 dyrygentem - szefem Orkiestry Filharmonii Poznańskiej został Marek Pijarowski.
Orkiestra Filharmonii Poznańskiej należy do grona najbardziej znanych i cenionych polskich orkiestr symfonicznych. Występuje w najważniejszych ośrodkach muzycznych w kraju i poza jego granicami. Zespół koncertował w prawie wszystkich krajach Starego Kontynentu. Uczestniczył w wielu znaczących zagranicznych festiwalach muzycznych, m.in.: Romaeuropa - Villa Medici, Kissingen Sommer, Ankara Sanat Festivali, Festwochen in Herrenhausen, Bregenzer Frühling, Dresdner Musikfestspiele, Choriner Musiksommer.
Orkiestra towarzyszyła uczestnikom pierwszego powojennego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie, a od 1952 roku akompaniuje finalistom Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. Jest podstawowym zespołem symfonicznym festiwalu Poznańska Wiosna Muzyczna, bierze także udział w festiwalach „Warszawska Jesień” i „Wratislavia Cantans”. Często uczestniczy w prawykonaniach utworów współczesnych kompozytorów polskich i zagranicznych. Do ważnych wydarzeń w historii zespołu należy występ przed Papieżem Janem Pawłem II w Watykanie.
Z zespołem występowali dyrygenci tej miary, co: Hermann Abendroth, Roberto Benzi, Walerian Bierdiajew, Henryk Czyż, Marco Erede, János Ferencsik, George Georgescu, Zdzisław Górzyński, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Zygmunt Latoszewski, Zdeněk Mácal, Jerzy Maksymiuk, Witold Rowicki, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Václav Smetáček, Antoni Wit, Bohdan Wodiczko, Carlo Zecchi oraz soliści tej klasy, co: Martha Argerich, Piotr Beczała, Andrzej Dobber, Helen Donath, Wojciech Drabowicz, Jean Fournier, Malcolm Frager, Monique Haas, Ida Haendel, Andrzej Hiolski, Ryszard Karczykowski, Antonina Kawecka, Olga Kern, Joanna Kozłowska, Gidon Kremer, Konstanty Andrzej Kulka, Aleksandra Kurzak, Sergiej Leiferkus, Bernard Ładysz, Adam Makowicz, Witold Małcużyński, Leszek Możdżer, Sergiej Nakariakov, Wiesław Ochman, Garrick Ohlsson, Dawid i Igor Ojstrachowie, Ewa Podleś, Maurizio Pollini, Samuel Ramey, Rugierro Ricci, Światosław Richter, Mścisław Rostropowicz, Artur Rubinstein, Göran Söllscher, Henryk Szeryng, Stefania Toczyska, Wanda Wiłkomirska, Narciso Yepes, Krystian Zimerman.
Orkiestra Filharmonii Poznańskiej ma w dorobku nagrania z muzyką symfoniczną, operową i baletową dla radia, telewizji oraz na płyty CD (nagrania dla Sony Classical, Polmusic, Wichtel Records, Polskie Nagrania, Muza, Largo Records, Dux, CD Accord, Naxos).
Salą koncertową Filharmonii Poznańskiej jest Aula Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, znana w Europie z doskonałej akustyki i przepięknej architektury w stylu neorenesansowym, mogąca pomieścić 1000 słuchaczy.
Michael Sanderling - dyrygent i wiolonczelista. Pochodzi z niemieckiej rodziny o tradycjach muzycznych. Brał udział i odnosił sukcesy w wielu konkursach muzycznych, m.in. w Konkursie ARD w Monachium, Konkursie Bachowskim w Lipsku, Konkursie Casalsa w Barcelonie. W wieku 19 lat został przyjęty przez Kurta Masura na stanowisko solisty-wiolonczelisty Orkiestry Gewandhausu w Lipsku, później pełnił tę funkcję w Rundfunk- -Sinfonieorchester Berlin.
Jako solista występował w Europie i USA z takimi orkiestrami, jak: Sinfonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Wiener Symphoniker, Boston Symphony Orchestra, Los Angeles Symphony Orchestra, Minneapolis Symphony Orchestra, Orchestre de Paris, London Philharmonic Orchestra, Tonhalle Orchester Zürich, Deutsche Symphonieorchester, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart.
Obecnie Michael Sanderling jest dyrygentem wysoko ocenianym przez orkiestry i prasę w kraju i za granicą. Dyrygował między innymi: Dresdner Philharmonie, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, MDR-Sinfonieorchester Leipzig, Jenaer Philharmonie, Staatskapelle Dresden, Robert-Schumann - Philharmonie Chemnitz, Brandenburgisches Staatsorchester Frankfurt, Bochumer Symphoniker, Sinfonieorchester St. Gallen, Kammerakademie Potsdam, Ensemble Oriol, Orchestra of Opera North, Kammerorchester Berlin.
Chętnie jest zapraszany przez orkiestry, z którymi wcześniej współpracował.
Michael Sanderling pełni funkcję pierwszego dyrygenta w Kammerorchester Berlin i szefa-dyrygenta w Deutsche Streicherphilharmonie. W sezonie artystycznym 2006/2007 objął również stanowisko dyrektora artystycznego i pierwszego dyrygenta Kammerakademie Potsdam.
Poza działalnością koncertową Michael Sanderling jest cenionym pedagogiem gry na wiolonczeli w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie.
Od sezonu 2007/2008 pełni funkcję stałego dyrygenta gościnnego w Filharmonii Poznańskiej.
Daniel Stabrawa – skrzypek. Urodzony i wykształcony w Krakowie. Jest absolwentem tamtejszej Akademii Muzycznej (dyplom z wyróżnieniem), w klasie prof. Zbigniewa Szlezera. Laureat międzynarodowych konkursów muzycznych - m.in. imienia Nicolo Paganiniego w Genui. Był koncertmistrzem Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie. Od 1983 roku gra w orkiestrze Berliner Philharmoniker; od 1986 roku jest pierwszym koncertmistrzem oraz solistą tej orkiestry. Grał z nią między innymi: I Koncert skrzypcowy Sergiusza Prokofiewa, Koncert skrzypcowy Kurta Weilla oraz sensacyjnie przyjęty, a po raz pierwszy wykonany w Filharmonii Berlińskiej w czerwcu 1994 roku, pod batutą Marissa Jansonsa, I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego, którego twórczość propaguje na estradach całego świata jako solista i kameralista. Koncert ten wykonywał też z wielkim powodzeniem w Londynie (Royal Festival Hall) i Madrycie z London Philharmonic Orchestra. W czerwcu 2000 roku Daniel Stabrawa wykonał z Berliner Philharmoniker, pod dyrekcją Kurta Sanderlinga, IV Koncert D-dur KV 218 Wolfganga Amadeusza Mozarta.
Prowadził od pulpitu orkiestrę kameralną Filharmoników Berlińskich, podczas wielu tournée po największych salach koncertowych Europy wraz z Nigelem Kennedym, z którym jako solista wykonał Koncert na dwoje skrzypiec d-moll Bacha. Artyści nagrali również wspólnie koncerty skrzypcowe Bacha dla wytwórni EMI, płyta ta okazała się jednym z najwyżej ocenionych nagrań Roku Bachowskiego.
Daniel Stabrawa jest także prymariuszem kwartetu smyczkowego Philharmonia Quartet Berlin, który w zawrotnym tempie zdobył międzynarodowe uznanie i renomę, występując w najbardziej prestiżowych salach koncertowych - od Japonii po Stany Zjednoczone. Krytycy zaliczają go do światowej elity tego typu zespołów, a jeden z amerykańskich recenzentów napisał wręcz, iż wyznacza on „światowy standard artystyczny kwartetów”. Zespół nagrał wiele nagrodzonych płyt (m.in. dwukrotnie Nagrodą Krytyków Niemieckich).
Daniel Stabrawa występuje regularnie jako solista - z różnymi orkiestrami, od Skandynawii po Amerykę Południową, a także z recitalami - w czołowych ośrodkach muzycznych świata. Rozpoczął także działalność dyrygencką. Był między innymi dyrygentem-szefem orkiestry kameralnej Capella Bydgostiensis, z którą koncertował m.in. w Szwajcarii oraz nagrał kilka płyt (dla CD Accord i Cavalli-Records).
Daniel Stabrawa zasiada w jury wielu międzynarodowych konkursów skrzypcowych.
Bartholomew LaFollette (na fotografii) – wiolonczelista. Urodził się w Filadelfii w 1984 roku. W roku 1997 został uczniem Yehudi Menuhin School. W 2003 otrzymał stypendium w Guildhall School of Music & Drama, gdzie kontynuował dalszą naukę gry na wiolonczeli u Louise Hopkins. W 2007 został wybrany do reprezentacji Young Concert Artists Trust (YCAT).
Podczas studiów zdobył liczne nagrody, między innymi: Guilhermina Suggia Gift i Jellinek Award, dzięki którym odbył tournée koncertowe wykonując Wariacje na temat rokoko Piotra Czajkowskiego z orkiestrami europejskimi i amerykańskimi. Jako pierwszy zdobył prestiżową nagrodę Ardán Award, ufundowaną przez Irlandzką Orkiestrę Kameralną.
Grał z Jugend Sinfonie Orchester des Landes Hessen w Niemczech wykonując Koncert wiolonczelowy Dvoráka, a w 2005 roku wykonał Koncert Walton'a z Charnwood Orchestra w UK.
Występował z recitalami i jako kameralista w najważniejszych salach koncertowych Wielkiej Brytanii: Wigmore Hall, Royal Festival Hall, Queen Elizabeth Hall, Bridgewater Hall i Fairfield Halls Croydon. W ostatnim sezonie wystąpił z recitalami w Purcell Room, St. George's Bristol i Brunell University oraz wziął udział w warsztatach muzycznych Emerson Quartet w Nowym Yorku, których punktem kulminacyjnym było wykonanie Kwintetu fortepianowego Dvoráka w Weill Recital Hall przy Carnegie Hall.
Bartholomew brał udział w kursach mistrzowskich w IMS Prussia Cove. Miał możliwość doskonalenia swego warsztatu artystycznego u Mścisława Rostropowicza, Alexandra Rudina i Natalii Gutman. Artyście pomagają: Musicians Benevolent Fund, Martin Musical Scholarship Fund i Hattori Foundation.
(za: Filharmonia Poznańska)