Światowe tournée spektaklu Janusza Wiśniewskiego

„Arka Noego. Nowy Koniec Europy” rozpoczyna światowe tournée. W dniach od 4 do 6 maja spektakl zaprezentowany zostanie podczas Tel Aviv-Yafo First International Theatre Festival w Izraelu, organizowanego w ramach obchodów setnej rocznicy powstania miasta Tel Awiw.

Sztuka Janusza Wiśniewskiego powstała we współpracy Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu z The Cameri Theatre of Tel Aviv z Izraela, Schauspielhaus Graz z Austrii,  Hessisches Staatstheater Wiesbaden z Niemiec, Teatro Stabile di Bologna z Włoch i The National Theater of Kosovo. Prapremiera przedstawienia odbyła się 13 września 2008 w Poznaniu.
 „Arka Noego” podczas swojej międzynarodowej trasy  odwiedzi m.in. Kosowo, Austrię, Włochy, Niemcy, Belgię. Honorowy Patronat nad światowym tournée objęła Małżonka Prezydenta RP Pani Maria Kaczyńska.

„Arka Noego. Nowy Koniec Europy” to autorski spektakl Janusza Wiśniewskiego oparty na starotestamentowej przypowieści o Noem, który zabrał na swoją barkę „po parze zwierząt z każdego rodzaju”. Wiśniewski tak opowiada o swoim projekcie:
„Ostrzeżony przez Boga o nadchodzącym Potopie Noe zbudował Arkę, na którą zabrał po parze z każdego gatunku żyjącego na ziemi i wejście zabił deskami. Wtedy runął Potop. Wszelkie stworzenie na ziemi utonęło. Po wielu dniach deszcz ustał, wody zaczęły opadać i Arka zaczepiła dnem o szczyt góry Ararat. Noe wysłał gołębie-zwiadowców, aby sprawdzić czy spod wód wreszcie wyłoniła się ziemia. Biały gołąbek ostatecznie pewnego dnia wrócił na Arkę z gałązką oliwną w dzióbku. Potop przeminął. Bóg rozpostarł na znak przymierza tęczę między niebem a ziemią.
(…)Wszyscy, którzy ocaleli na Arce, ta Resztka, zapisze swoim losem przyszłość, wszelkie odległe perspektywy dziejów świata… W tym przedstawieniu mówimy w sześciu językach: polskim, hebrajskim, niemieckim, włoskim, albańskim i hinduskim. My wszyscy, Aktorzy z różnych krajów, będziemy nie tylko grali Arkę, ale też niejako będziemy Arką, bo budując spektakl, zbudujemy go ze świętych słów, które w »strasznych dniach, kiedy umierają wartości«, zawsze wynosiły ludzi na nową suchą ziemię, gdzie człowiek odradzał się.    
Naszą pracę nad Arką fundujemy na idei spotkania i konfrontacji, na poczuciu powołania teatru do niesienia orędzia o porozumieniu, o wzajemnym budowaniu. Pragniemy z naszym Teatrem uczestniczyć w utrwalaniu i poszerzaniu świadomości jedności, która mimo istnienia różnic (ale też dzięki tym różnicom) łączy różne części Europy i świata. Co zatem zawiera nasza świadomość jedności? I w jaki sposób to co nas wszystkich różni jest błogosławione? Łączy nas miłość do Sztuki Teatru, ale deklarując tę miłość – w istocie w imię czego pragniemy żyć i oddziaływać? Dzisiaj – jak nigdy – potrzeba, abyśmy wpatrywali się w znaki czasu. Bo wydaje się, że dzisiaj wszystko zostało podważone; żyjemy jakby na śmietniku opinii i wszędzie walają się różne teorie. Dzisiaj nie żyjemy bezpieczniej i już nie cieszymy się łaską zadomowienia w »bibliotece wartości«, jednakże na koniec spotkamy się z najmocniejszym pytaniem: »co można zaakceptować bez zastrzeżeń z naszego świata poza miłością?«".

(za: Teatr Nowy)